موسیقی کلاسیک (به انگلیسی: classical music، به فرانسوی: musique classique) اصطلاحی عام است که به موسیقی هنریِ اروپا گفته میشود. آغازِ این موسیقی را از سدههای میانه در حدود سال ۵۰۰ میلادی میدانند. شایان ذکر است که موسیقی کلاسیک و دوره کلاسیک دو مقولهٔ جداگانه هستند، اولی به سبک و دومی به دورهٔ تاریخی اشاره دارد.
دورههای موسیقی کلاسیک[ویرایش]
موسیقی کلاسیک را ازنظر سبک و تحوّل تاریخی آن به چند دورهٔ کوچکتر تقسیم کردهاند:
۱. دوره سدههای میانه (قرون وُسطی)[ویرایش]
قرون وسطی به یک هزاره از تاریخ و تاریخ موسیقی غرب گفته میشود که فروپاشی امپراطوری روم غربی در سال ۴۷۶ آغاز و با ظهور دورهٔ رُنسانس در اواسط قرن پانزدهم میلادی فرجام مییابد. موسیقی در این هزاره غالباً در انحصار کلیسا بوده و تکاملِ آن توسط آهنگسازانی صورت گرفت که در خدمت کلیسا بودند و اغلبِ موسیقیهای به جا مانده از این دوره، موسیقی مذهبی است که متون آن از اِنجیل آمدهاست.
۲. دوره رنسانس[ویرایش]
رنسانس (تولد دوباره) به جریان فکری پیچیدهای گفته میشود که بین قرن چهاردهم و شانزدهم میلادی، اروپا را عمیقاً تغییر داد. در ایتالیا آغاز شد؛ با کشف مجدد نیاکان روم- یونانیشان و تقلید از آنها. ایتالیاییها امید داشتند بتوانند گذشتهٔ شکوهمندشان را بازسازی کنند. ایدهٔ واقعگرایانهای نبود و ازلحاظ سیاسی به توفیقی دست نیافت. در انتهای رنسانس، ایتالیا بهجای تبدیل به امپراتوری روم، درگیر همان جنگهایی بود که از زمان سدههای میانه آغاز شده بود. با این حال، احیای فرهنگ رومی و یونانی ارزشهای جدیدی به ارمغان آورد. ابتدا در ایتالیا و سپس در سرتاسر اروپا. رنسانس به شکلی دوران کشف دنیا بود. عصری که کلمب، ماژلان، داوینچی، کوپرنیک، گالیله و شکسپیر را به خود دید. با اشغال آمریکای جنوبی توسط اسپانیا در اواخر قرن پانزدهم و ورود انگلیس به آمریکای شمالی در اوایل قرن هفدهم، دیگر سرزمین بکری برای اروپاییان وجود نداشت.
۳. دورهٔ باروک[ویرایش]
این دوره از سال ۱۶۰۰ م شروع میشود و تا حدود ۱۷۵۰ م ادامه مییابد. لغتِ باروک در عالم هنر (نه فقط موسیقی) معادل استادانه زینت دادن یا ماهرانه درست کردن بهکار میرود که از مشخصات بارز هنر این سالها بودهاست.
موسیقی این دوره، همانند سایر هنرهای همعصر خود، بیانگر اشرافیت و قدرت حکومتهای اروپایی بودهاست. نیاز کلیسا برای جذابتر کردن نیایش نیز در گسترش این سبک تأثیر بسیاری داشتهاست.
یکپارچگی در حالت موسیقی از ویژگیهای موسیقی این دوره است. از معروفترین موسیقیدانان این سبک میتوان باخ و ویوالدی را نام برد.